Aðrir skattar og gjöld
Skattasvið KPMG tók á árinu 2003 saman skrá yfir skatta og gjöld. Skráin er ekki tæmandi talning á sköttum eða gjöldum.
Það sem vakti hvað mesta athygli þegar farið er að svo virðist sem í nokkrum tilvikum hafi löggjafinn framselt skattlagningarvald sitt til framkvæmdavaldsins með þeim hætti að stangist á við stjórnarskrá lýðveldisins. Eins eru í ákveðnum tilvikum óljós mörk milli skatta og þjónustugjalda.
Svo heimilt sé að leggja á skatta verður að liggja fyrir skýr skattlagningarheimild í lögum, sbr. 40. og 77. gr. stjórnarskrárinnar. Í þessu felst að í settum lögum verður að vera kveðið á um skattskyldu, skattstofn o.fl.
Sem dæmi má nefna að í 3. gr. laga nr. 53/1993, um ábyrgðasjóð launa vegna gjaldþrota, er kveðið á um að ábyrgðagjald skuli vera allt að 0,2% af gjaldstofni. Hlutfallið skal ákveða með reglugerð sem félagsmálaráðherra setur fyrir eitt ár í senn. Hér er félagsmálaráðherra veitt heimild til að ákveða skattstofn, að vísu innan tiltekinna marka. Fræðimenn hafa almennt verið sammála um að framsal sem þetta brjóti á við fyrrgreind ákvæði stjórnarskrárinnar.
